Sophie Divry

‘Heel veel tijd en een beetje centen’, zo omschrijft Sophie Divry (Montpellier, 1979) in een interview met L’Express de condities sine qua non van het schrijversbestaan. Ze vertelt nog veel meer in het grappige Quand le diable sortit de la salle de bain (Notabilia, 2015), dat overigens niet alleen maar grappig is. Daarin is sprake van een zekere Sophie die worstelt met zowel de honger (en 17 euro om de maand vol te maken) als met haar eigen behoefte om te schrijven. Een bijzonder vindingrijke roman met, terloops gezegd, typografische spelletjes, die haar vergelijkingen oplevert met Georges Perec (Les Choses) en Iain Levison (A Working Stiff’s Manifesto). Maar de schrijfster laat zich niet zo maar in een bepaalde stijl opsluiten, zoals mag blijken uit haar eerdere La cote 400 (in het Engels vertaald als The Library of Unrequited Love) en La condition pavillonnaire waarmee ze in 2014 het grote publiek bereikte.

 

Foto © Brigitte Bouchard